December 22, 2008

माझी लक्तरांची पुंजी

बाभळीच्या तप्त पिवळ्या
काटेरी सावळ्या
ओरखाडतात
माझी लक्तरांची पुंजी
राखलेली शतकांच्या
वाटचालीत
***
(भालप्रदेश, गुजरात )

लोथलच्या (जेथे इंडस - सिंधू - संस्कृतीचे अवशेष आहेत ) परिसरात अनेक वर्षे भटकताना हे जाणवले: तथाकथित प्रगत विसाव्या शतकात येथील भूमीचे पुनरुज्जीवन झाले नाही।

एक गोष्ट ऐकलीय: रोम जळत असताना रोम साम्राज्याचा बादशहा म्हणे फिडल वाजवत बसला होता । बलाढ्य रोम साम्राज्य आणि संस्कृति त्यानंतर लवकरच लोप पावली।

पुरातत्वशास्त्रात मला जरी रस असला तरी मी लोथल बघायला कधीच गेलो नाही। उगाच इतिहासाची प्रौढी मिरवण्यात काय तथ्य?

~~~~~
© Remigius de Souza. All rights reserved.
Page copy protected against web site content infringement by Copyscape

Labels: , ,

4 Comments:

At 22 December 2008 at 20:54 , Blogger Harshada Vinaya said...

मला कळलंच नाही..

 
At 23 December 2008 at 11:45 , Blogger Archetypes India said...

हर्षदा,
आपल्या शेरयाबद्दल मी मनापासून आभारी. नेमकं काय नाही कळलं?

पण याच अंदाजाने मी माझ्याच कवितेवर टीप लिहिली होती. क्षमस्व.
-- रेमी

 
At 23 December 2008 at 11:51 , Blogger Archetypes India said...

Please see my free English translation of this poem on my other blog "Archetypes India" and suggest any corrections.

 
At 27 December 2008 at 18:42 , Blogger Harshada Vinaya said...

धन्यवाद रेमी... मी तूमचा इग्रजी blog वाचला....या संदर्भात..

मनापासून आभारी.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home