पाणी, पाणी, पाणीच पाणी चोहीकडे ---
लोकसभेत, कागदावरी, रुपेरी पडद्यावरी,
संगणकाच्या पटावरी, टीवी च्या पडद्यावरी...
परी पोसण्यासी थेंबही ना मिळे.
मरूभूमीत जेथे वालुका राशी तेथे
आत्मा जगे हवेतल्या ओलाव्यावरी
इथे परी मृगजळा मागे मन धावे चोहीकडे.
ध्रुव प्रदेशीच्या संधिप्रकाशी
डोंलफिन करिती मनमौज जिथे,
अन उबदार इगलू पहाटेच्या प्रतिक्षेत.
माझ्या सह्याद्रीच्या वनात, लोपणारया
तुझिया सत्तेखाली, पर्जन्य येई धो धो अन धावे
आषिश देत समस्ताना वाटेवरी.
परी तुझ्या नागरी अरण्यात तो बंदिवान
तुझ्या संकेतात, सुटका त्याची नळातून,
अन् सीलबंद बाटल्यांत ज्या मला न परवडे.
मज नाकळे ते अरण्य मजसी कसे हातळे,
मी, माझी संस्कृति, माझी नाती ---
नम्र तृणे, देवादिकापासून ते प्राण-वायू;
त्याच्या विराट अवसीमीय मौनाने?
नाही जाणिले त्याने "प्रेम" आणिक एक
नाव असे पाण्याचे जयात अभिन्न "अग्नि".
* * * * *
माझ्या मूळ इंग्रजी "Water,Water everywhere" या कवितेचे भाषांतर. पहा दुवा
~~~~~~~
© Remigius de Souza. All rights reserved.
0 comments:
Post a Comment