घर माझे मोठ्ठे आभाळाएवढे.
हरवून बसलो होतो स्वत:ला
जेव्हा अंहकार जागा झाला .
नदी केव्हाच वाहून गेली होती.
अंहकार एकटा आहे -
एकाकी आहे.
रंग उडाले आभाळाला चिकटले.
रंगले अपार आकाश -
उजाड राने पथ्थर झिजलेले -
आभाळ राहिले रंगलेले.
c~~~~
© Remigius de Souza। All rights reserved।
No comments:
Post a Comment